Diary of Dualism
-QUAE IAM EST IBI, BITCHES-


Dramaproject van Ylva Rietman

Locatie: Eskimofabriek, Widauwkaai 25, 9000 Gent

De voorstelling speelt op:
woensdag 1 mei 
2019 om 20:00   
donderdag 2 mei 2019 om 20:00    
vrijdag 3 mei 2019 om 20:00  
zaterdag 4 mei 2019 om 20:00    

(geschatte duur van de voorstelling: nog te bepalen)

RESERVEREN kan tot 4 uur voor aanvang voorstelling door hierboven te klikken op de datum van de voorstelling naar keuze 

Tickets:  5€ (standaard) | 3€ (studenten, werklozen, 65+ en docenten, medewerkers en alumni School of Arts) | 0€ (studenten, docenten en alumni KASK DRAMA, werkveld) (cash te betalen ter plaatse)


Affichebeeld Diary of Dualism webversie

Diary of Dualism is de bachelorproef van Ylva Rietman waarin zij deels samen werkte met Wieke van Rosmalen (4e jaars student Performance, Toneelacademie Maastricht)

Gestart vanuit een onderzoek naar de ervaring van dualiteit; in jezelf, in en rond de ander en het leven. Het onderzoekt de ervaring van ‘de buitenwereld’; een onderscheid tussen binnen en buiten, tussen ik en de wereld, ik en de ander, tussen alles en niks. Een zoektocht naar onderscheid en samenkomst, naar deel en geheel, naar tweeheid, meervoudigheid en eenheid. (Zoeken, zoeken, zoeken, om telkens te vinden dat alles er al is.)

Diary of Dualism is een theatrale polyfone trip, een ritmische ode aan klank, een fysieke poging tot dans en een meervoudige manier van zijn. Diary of Dualism is een solo en een zoektocht, maar geen solo-zoektocht. 


‘Ik kijk op naar het heldere besef van hoe ik besta. Het is moeilijk te beschrijven wat je ondergaat wanneer je voelt dat je werkelijk bestaat.’ -Fernando Pessoa.
Daar (be)sta ik dan. In welke hoedanigheid besta ik hier nu. Ik was gepland als tweeling, nu ben ik alleen. In die zin in Diary of Dualism nooit een solo voorstelling.

Lieve Fernando, help. Ik heb op dit moment zoveel fundamentele gedachten, zoveel metafysische dingen te zeggen dat ik zou willen dat ik kon stoppen met schrijven, stoppen met denken en alles kon aaien als een kat. Me over te geven aan de slaap en in de chaotische rust van mijn slaap zal overzien. Overzien wat deze wereld mij te bieden heeft. Tot alles op zijn plaats, van zijn plaats zal vallen. 
Dit stukje tekst is oud; geschreven in het verleden.
Maar ik plaats mezelf in de tijd en de tijd in mij, kijk naar de maan en besef me dat tien seconden geleden even waar is als nu en als morgen. Omdat alles altijd is. 
Alles is er al (quae iam est ibi), al toen ik werd geboren, en ik naar buiten kwam, en huilde.
-Ik werd verbannen, uit haar lijf, ze verbande mij uit haar lijf, en ik de tranen uit de mijne. Als ontlading. We losten de lading, en we waren lichter, we loosden wat gewicht en leefden, we leven en lachen erom- alles was er al.
Toch?
Ik hoef niks meer te doen.
Ik heb alles al meegemaakt. 
Ik kan me alles voorstellen.
Ik snap het allemaal.
Alles is er al.
Niks meer aan te doen.

P.S. Al wat ik ben wil ik zijn. (ik vang mezelf ongekaderd op)
P.P.S. Als ik wil, kan ik alles doen wat ik wil
P.P.P.S. Alles wat ik wil ben ik waard
P.P.P.P.S. Ben je soms vergeten je pilletjes te nemen? Dát zou goed kunnen. 


Spel & concept: Ylva Rietman | Mede (mogelijk) gemaakt door: Wieke van Rosmalen | Met dank aan: Naomi van der Horst, Semna Segal, Fernando Pessoa, mijn vrienden, Me, myself and I en ik, the universe, KASKDrama, Grégory Abels, Bauke Lievens, Mieja Hollevoet, Tom Engels, Fabrice Delecluse en wie weet wie nog mijn pad kruist voor de première | Affichebeeld: Ylva Rietman