BOTOX (NO EMOTIONS)

In BOTOX (NO EMOTIONS) onthullen acteurs hun diepste kwetsbaarheid — of spelen ze gewoon heel goed? Verdriet wordt hier zorgvuldig geënsceneerd en uitgekauwd, authentiek acteren wordt tot op het bot uitgebeend. Er wordt gelachen, soms opzettelijk, soms omdat iemand struikelt over een emotionele metafoor in de vorm van een houten kruk. Je kijkt, je huilt, je vraagt je af of je hier überhaupt wel had moeten zijn, je googelt “mag ik in het donker weggaan bij performancekunst?”

Wat gebeurt er met de oprechtheid van emoties als die geobserveerd wordt? Het is een zoektocht naar wat écht is, en of we dat ooit volledig kunnen tonen.