Kinesferen: een lentedrama

45 jaar vakmanschap van Marc Vanrunxt in 1 performance: een lentedrama.

In Kinesferen: een lentedrama kruipen vijf spelers in een dansersrol. Ze onderzoeken hoe ze het lichaam en de ruimte kunnen benaderen als landschap. Waar stopt hun lichaam en waar begint de ruimte?

Het had een andere voorstelling kunnen zijn,  met een andere titel, op een ander moment, met andere spelers, in een andere ruimte.

De voorstelling heet Dance Dance Dance, Otherwise We Are Lost: een ode aan Pina B., want haar geest is er altijd bij.

De voorstelling heet Wuthering Heights: we dansen in een rode jurk en een lange pruik als Kate Bush.

De voorstelling heet Vanrunxt Manifesto: een solo van Marc Vanrunxt over Marc Vanrunxt.

De voorstelling heet Laban Deluxe: we doen 24 uur lang de Laban onder het mom van duur.

De voorstelling heet The Dead Can Dance: we laten ons inspireren op het schilderij ‘Die Toteninsel’ van Böcklin.

De voorstelling heet Ik Haat Beethoven: we dansen de volledige 7e symphonie.

Dat hebben we al gedaan. Je had erbij moeten zijn. De climax is voorbij.

De voorstelling heet Kinesferen: een lentedrama.

De dansers zijn Melanie Barelds, Luna De Boos, Roos De Graeve, Tist De Maeyer en Domien Huybrechts.

De begeleider is Marc Vanrunxt.

Dat hebben we nog niet gedaan.

Jij kan erbij zijn.